شب نامه

به یاد فریدون فروغی:

(صدای عاشقانه غمناک)

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد      

 تا قیامت دل من گریه می خواد

چشم من بیا منو یاری بکن                    

 گونه هام خشکیده شد کاری بکن  

غیر گریه مگه کاری میشه کرد               

کاری از ما نمیاد زاری بکن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد            

 تا قیامت دل من گریه می خواد

هر چی دریا رو زمین داره خدا               

با تموم ابرای آسمونا

کاشکی می داد همه رو به چشم من         

 تا چشام به حال من گریه کنن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد           

 تا قیامت دل من گریه می خواد

قصه گذشته های خوب من                    

خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن

حالا باید سر رو زانوم بزارم                 

تا قیامت اشک حسرت ببارم

دل هیچکی مثل من غم نداره                

 مثل من غربت و ماتم نداره

حالا که گریه دوای دردمه                   

 چرا چشمم اشکشو کم می یاره

خورشید روشن ما رو دزدیدن                

زیر اون ابرای سنگین کشیدن

همه جا ابر سیاه ماتمه                         

فرصت موندنمون خیلی کمه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد           

تا قیامت دل من گریه می خواد

سر نوشت چشاش کوره نمی بینه          

 زخم خنجرش می مونه تو سینه

لب بسته سینه غرق به خون                 

 قصه موندن آدم همینه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد           

 تا قیامت دل من گریه می خواد